سقوط یک رئیسجمهور
|
منصوری که در آن سالها عضو شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب
اسلامی بود, در مورد شرایط کشور در مقطع سال 59 کشور به مشکلات ناشی از
انقلاب چندین ساله اشاره کرد و اظهار داشت: علاوه بر مشکلات ناشی از
انقلاب، در آن زمان کشور درگیر یک جنگ وسیعی بود و کشور مشکلات بسیاری
داشت و همچنین به دلیل شرایط سخت اقتصادی امام خمینی (ره) اصرار داشتند
که از جابجایی دولت و ریاستجمهوری خودداری شود تا اینکه بتوانیم به
عادی کردن وضعیت کشور کمک کنیم.
پژوهشگر تاریخ معاصر در مورد دلیل دیگر امام خمینی(ره) برای حمایت از
بنیصدر نیز تصریح کرد: با توجه به اینکه بنیصدر تقریبا 86 درصد آراء
را در جامعه داشت و بر اساس آن میتوان گفت که این مقدار طرفدار نیز در
کشور داشت، نظر امام این بود که باید این 86 درصد متقاعد شوند که عزل
بنیصدر به نفع مملکت است و حمایت کنند.
منصوری با بیان اینکه اگر اقلیتی بدانند که بنیصدر صلاحیت ریاست
جمهوری را ندارد یا اینکه به کشور خیانت میکند، کافی نیست و باید این
86 درصدی که به بنیصدر رای دادند متقاعد شوند، گفت: پس از آنکه
امام(ره) بنیصدر را عزل کردند، هیچ یک از آن کسانی که به بنیصدر رای
داده بودند، از رئیسجمهور عزل شده دفاع نکردند و صدایی در حمایت از
بنیصدر درنیامد که این نشان دهنده زیرکی و تدبیر دقیق امام خمینی(ره)
بود.
پژوهشگر تاریخ معاصر با بیان اینکه بنیصدر به عنوان یک رئیس جمهور
میتوانست موقعیت بسیار خوبی را در جامعه به دست آورد، اظهار داشت:
بنیصدر به دلیل خیانتهایی که به کشور کرده بود، باعث شد چنین عاقبتی
را برای خودش به وجود آورد.
منصوری در پاسخ به سئوال دیگری مبنی بر اینکه غائله 14 اسفند چه مقدار
بر متقاعد کردن مردم درخصوص عدم کفایت بنیصدر موثر بود؟ گفت: پس از
غائله 14 اسفند تا حدودی این اتفاق افتاد ولی حوادثی که در خرداد 1360
اتفاق افتاد، باعث شد که مردم 100 درصد متقاعد شوند که بنیصدر برای
رئیس جمهوری کفایت ندارد.
این پژوهشگر تاریخ با اشاره به اینکه در خرداد 1360 بنیصدر با مجاهدین
خلق متحد شد، خاطرنشان کرد: بنیصدر از درگیری مسلحانه مجاهدین خلق با
جمهوری اسلامی حمایت کرد، از این رو مردم نه تنها متقاعد شدند که
بنیصدر باید برکنار شود بلکه میگفتند که باید محاکمه شود.
منصوری در مورد ائتلاف بنیصدر با معارضان جمهوری اسلامی مانند
فدائیان و مجاهدین خلق و بخشهایی از جبهه ملی گفت: بنیصدر و گروههای
معارض به دنبال این بودند که برای مقابله با جمهوری اسلامی یک روز مشخص
را انتخاب کنند که بر اساس این تفکر 14 اسفند را با عنوان روز مصدق
نامگذاری کردند تا از این طریق ملیگرایی را در مقابل اسلامگرایی قرار
دهند.
پژوهشگر تاریخ معاصر ایران با اشاره به اتفاقات روز 14 اسفند 59 اظهار
داشت: آن روز اتفاقاتی افتاد که هویت بنیصدر را تا حدودی افشا کرد و
ضدیتش با نهادهای انقلابی، شخصیتهای انقلابی و حزب جمهوری اسلامی مشخص
شد.
وی افزود: در روز 14 اسفند رفتار دیکتاتورمآبانه و خشن بنیصدر با
دستورهایی مانند "بزنید" ، "بگیرید" و... نیز مشخص شد و به این ترتیب
آن روز برای ضدانقلاب جشن و سرور بود.
معاون اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی در مورد برخورد قوه قضائیه
با متخلفان قائله 14 اسفند، تصریح کرد: در آن مقطع قوه قضائیه ما نیز
اقدام خاصی را در برخورد با متخلفان انجام نداد که بعدها نیز حضرت امام
گلایه کردند و گفتند که قوه قضائیه با متخلفان خوب برخورد نکرد.
منصوری در مورد قدرتطلبی بنیصدر نیز اظهار داشت: از یک طرف بنیصدر
فکر میکرد که جمهوری اسلامی او را تحمل میکند و از طرف دیگر نیز اصلا
تصور نمیکرد که روزی او را برکنار کنند، لذا از فرصت استفاده کرد تا
انقلاب را از درون متلاشی کند.
پژوهشگر تاریخ معاصر ایران با بیان اینکه بنیصدر چندین بار به آمریکا
و عراق برای اقدام علیه جمهوری اسلامی چراغ سبز نشان داده بود، اظهار
داشت: بنیصدر در قضایایی مانند طبس، نوژه و سخنرانی 17 شهریور 59 به
آمریکا و عراق برای حمله به ایران چراغ سبز نشان داد.
وی افزود: بنیصدر در سخنرانی 17 شهریور 59 به گونهای صحبت کرد که هیچ
نیرویی برای مقابله با مهاجم خارجی در ایران وجود ندارد که ایستادگی
کند.
به گفته منصوری، با توجه به اینکه در زمان حمله عراق به ایران بنیصدر
فرماندهی نیروهای مسلح را برعهده داشت، عراق فکر میکرد که میتواند
ایران را از بین ببرد ولی نیروهای انقلاب مانند سپاه و بدنه انقلابی
مردم بطور باورنکردنی در مقابل تهاجم عراق ایستادند.