این نکته را نیز نباید فراموش کرد که خداوند برای اینکه مردم در عالم اسباب گم نشوند و روزی را نتیجه منحصر نتیجه تلاش و کوشش های خود نداند گاه به افرادی روزی می رساند که تلاش زیادی نکرده اند و روزی را از کسانی میگیرد که پر تلاشند، تا روشن کند در پشت این دستگاه قدرت دیگری حاکم است.
 
اگر اما روزی هم تضمین شده باشد، پس چرا گروهی گرسنه اند؟
در پاسخ این سوال باید به این نکات توجه کرد:
۱- تضمین و تامین روزی به این معنی نیست که آن را برای انسان عاقل و با شعور فراهم کنند، به در خانه اش بفرستند و یا لقمه کنند و در دهانش بگذارند، بلکه زمینه ها فراهم شده و تلاش و کوشش انسان شرط تحقق و به فعلیت رسیدن این زمینه هاست.
۲- اگر انسان هایی در گذشته و حال حقوق دیگران را غصب کنند و ظالمانه روزی آنها را بگیریند، دلیل تامین نشدن روزی از ناحیه خدا نیست.
۳- منابع زیادی برای تغذیه انسان ها در همین کره خاکی وجود دارد که باید با هوش و درایت آنها را کشف کنند و به کار گیرند، و اگر انسان در این زمینه کوتاهی کند مقصر خود اوست.
۴- در روایات اموری موجب وسعت و فزونی روزی شمرده شده که برخی از آنها عبارتند از:
• صله رحم
• نظافت خانه و ظروف و بدن
• ماسات با برادران مسلمان
• صبح زود به دنبال کسب و کار رفتن
• شکر نعمت 
• ترک حرص 
• پرهیز از قسم دروغ 
• استغفار و دوری از گناهان
• حسن نیت در کارها
• نیکی به همسایگان و توجه به خدا
 
تاثیر هر یک از این امور در سالم سازی جامعه و پیشبرد اهداف اقتصادی و فوزنی ارزاق روشن است.