می‌خواهم به دیدارت بیایم
پس می بینیم دید و بازدید و به زیارت دوستان و اقوام رفتن باعث می شود که رابطه های درونی استوارتر و محبت ها افزون تر و کدورت ها زایل شود و موجبات خوشحالی خدا و رسول او را فراهم کند. البته به شرط آنکه این بازدیدها به خاطرخدا و با اخلاص باشد نه به خاطر امور دنیوی و انگیزه های مادی ولی باید دید محتوای این بازدیدها چگونه است. زیرا گاهی این دید و بازدیدها به خاطر توقعات بالا و هزینه ها و مخارج سنگین و معطلی دررفت و برگشت و... به جای آنکه مفید باشد ممکن است زیانبار شود. ولی اگر ما به حداقل یعنی به لحظه ای نشستن و حال پرسیدن و چای نوشیدن و سلام گفتن و... راضی باشیم ارتباط هایمان قوی تر خواهد شد.
هنگامی که با دوستان و خویشاوندان دیداری داریم باید بعد از این دیدارها به بررسی این موضوع بپردازیم که آیا این دید و بازدیدها سودمند بوده و گره مشکلی را باز کرده یا نه در این صورت اگر هیچ بهره ای برای طرفین نداشته است باید معترف شویم که وقتمان تلف شده است . اما اگر موجبات راهنمایی و راه گشایی را فراهم کردیم باید بدانیم که این همان دید و بازدیدی است که اسلام به آن سفارش کرده است.
امام صادق (ع) دراین باره فرموده اند: هیچ مسلمانی برادر دینی اش را در راه خدا و برای رضای خدا زیارت نمی کند مگر آنکه خدای مهربان به او ندا دهد: ای دیدار کننده خوش به حالت بهشت برای تو سزاوار و گوارا باد.»(اصول کافی ، حدیث 10)
ذکر این نکته ضروری است در دیدو بازدید ها دو کفه وجود دارد یکی دیدار کننده و دیگری دیدارشونده ، بنابراین کسی که در این بازدیدها پیشقدم شود فضیلت بیشتری نصیب او می شود و پاداشی افزون تر خواهد داشت.
چنانچه پیامبر اعظم (ص) فرموده است:
« الزائر اخاه المسلم اعظم اجراً مِن المزور» .«آنکه برادر مۆمن خود را دیدار کند پاداشی بزرگ تر از شخص دیدار شده دارد.» (میزان الحکمه ، ج4)
البته دید و بازدید و انجام صله رحم فقط به صورت حضوری نیست،زیرا بعضی افراد به هر دلیلی نمی توانند دیدار حضوری و چهره به چهره داشته باشند. این افراد غالباً سعی می کنند از طریق فرستادن پیغام ،تلفن ،ارسال نامه و ایمیل ، این کار مهم را انجام دهند بنابراین حتی اینکار نیز خوب است ولی دیدار حضوری و چهره به چهره ، حلاوت ، برکت ، رحمت و ثوابی مضاعف دارد که دیدار غیرحضوری ندارد.
اگر انسان ها بدانند چه ثواب و فوایدی در دید و بازدیدها وجود دارد ، مشتاقانه به این عمل مبادرت می ورزند و دیدارهای آنها کریمانه و بزرگوارانه تر خواهد بود. اگر صله رحم به قصد قربت همراه با خلوص نیت باشد در واقع معامله ای با خدا انجام گرفته و کسی که با خدا معامله کند هرگز دچار ضرر نمی شود . زیرا خداوند معامله گر خوبی است.
چنانچه در سفینه البحار ج1 در یک حدیث قدسی آمده است:
«هر مسلمانی که به دیدار مسلمانی برود نه او را ، بلکه مرا زیارت کرده است و پاداش او بر عهده من است و آن بهشت است. چه چیزی بالاتر از این ؟ دیدار مۆمن همپای دیدار خدا!»
ذکر این نکته ضروری است که قطع صله رحم و ترک دید و بازدید در اسلام بسیار نکوهش شده و خداوند این افراد را مورد لعن و نفرین خود قرار داده است.
چنانچه در آیه 22 سوره محمد (ص) آمده است:« اگر از فرمان خدا روی گردان شوید آیا جز این انتظار می رود که در زمین فساد کنید و قطع رحم کنید؟ آنها کسانی هستند که خداوند آنها را لعنت کرده است.»
نتیجه نهایی اینکه ،کسانی که به صله رحم مبادرت نمی کنند و به بهانه های پوچ و لجاجت های کودکانه و حقیرانه با یکدیگر قهر می کنند در واقع درهای برکت ،رحمت و نعمت را بر روی خود می بندند.
صفا و آرامش روحی در سایه دید و بازدیدهای دوستانه و معاشرت های سالم و مخلصانه است. پس بیابیم کانون زندگی و خانواده خود را با معاشرت ها و دید و بازدیدهای سالم و ساده گرم تر کنیم.