کپی، معضل گرافیک مطبوعاتی
وی افزود: در این دوره سرفصلهایی چون مطبوعات و هویتسازی مطبوعات، آشنایی با تعریف صفحهآرایی در ایران، طراحی نشاننوشته مطبوعاتی، طراحی ماکت پایه کار، طراحی صفحات عنوان و اولیه، طراحی صفحات جداگانه، تصویرسازی در مطبوعات، قطع مطبوعات و... به صورت تئوری و عملی آموزش داده میشود.
به گفته پارسی کیا ؛ مخاطب اصلی این کلاس گرافیستهای جوان هستند که قصد دارند به صورت جدی در مطبوعات فعالیت کنند.
فرشید پارسیکیا طراح و گرافیست، مدیریت هنری برخی از نشریات از جمله چیستا و آناهید را در کارنامه خود دارد. وی همچنین هنرآموز هنرستان هنرهای زیبا پسران نیز هست.
تصویر همیشه وسیله مناسبی برای ارتباط بوده است و به تعبیر یونگ اگر متضمن مفهومی در ماورای آشكار و مستقیم خود باشد، یعنی اگر غیر از خودش بر چیز دیگری دلالت كند، نشانه و نماد است. نشانه ممكن است طبیعی باشد یا قراردادی
گرافیك مطبوعاتی چیست؟
گرافیك مطبوعاتی یعنی محدوده ای از آثار گرافیك كه به مطبوعات مربوط می شود و از مهمترین محصولات جامعه صنعتی است. در كشورهای پیشرفته، توده مردم به مطبوعات عادت كرده اند و این نوع مطالعه به صورت نوعی رفتاراجتماعی در آمده است. در قرن ما یكی از شاخصه های توسعه فرهنگی، تیراژ و مقدار مصرف مطبوعات در یك جامعه است كه كمیت رشد فرهنگی را نشان می دهد.
روش هایی كه اكنون در ایران برای تولید مطبوعات رایج است برگرفته از كشورهای پیشرفته صنعتی است. در زمینه گرافیك نیز از روش ها و فن آوری پیشرفته غرب در اجرا زمینه های مختلف استفاده می شود كه گریزی از آن نیست و زیانی هم ندارد، اما در حالی كه از این فن آوری پیشرفته استفاده می كنیم، باید بر حفظ اصالت ها و ارزش های خودی و استفاده مناسب از گنجینه فرهنگی- تصویری كه وارث آن هستیم، تأكید كنیم؛ در ضمن این امر تناقصی با استفاده از فن آوری پیشرفته ندارد.
نشانه در مطبوعات:
وجه اشتراك تمام هنرها این است كه به وسیله آن ها می توان با دیگران ارتباط برقرار كرد؛ خواه این ارتباط صورتی مشخص داشته باشد، خواه انتزاعی.
ارتباط، مرتبط كردن مادی دو پدیده با یكدیگر نیست، بلكه ایجاد رابطه ای حسی و معنایی است و زمانی برقرار می شود كه پیامی میان آن دو پدیده رد و بدل شود. پیام ممكن است در قالب جمله، فیلم، نقاشی یا... باشد.
تصویر همیشه وسیله مناسبی برای ارتباط بوده است و به تعبیر یونگ اگر متضمن مفهومی در ماورای آشكار و مستقیم خود باشد، یعنی اگر غیر از خودش بر چیز دیگری دلالت كند، نشانه و نماد است. نشانه ممكن است طبیعی باشد یا قراردادی.
از نظرموضوعی نشانه ها را می توان به گروه هایی مانند نشانه های تجاری و بازركانی، نشانه های فرهنگی، نشانه های سیاسی و ... تقسیم كرد؛ به این ترتیب نشانه های مطبوعاتی در گروه نشانه های فرهنگی قرار می گیرد. نشانه ها را از نظر بصری به دو گروه نشانه های تصویری و نشانه های نوشتاری تقسیم می كنند.
نشانه های تصویری معمولاً خلاصه شده تصویرانسان، حیوان، یا اشیا است. در نشانه های نوشتاری فقط از نوشته و حروف برای طراحی استفاده می شود و قابل تقسیم به دو گروه است:
1. نشانه هایی كه با حرف اول نام موضوع یا مۆسسه طراحی شده است.
2. نشانه هایی كه طراحی نام كامل موضوع است.
خوشبختانه در هنرهای تصویری ایران به منبع عظیمی از نقش ها بر می خوریم كه در نهایت استادی و مهارت طراحی شده اند. نقش های مربوط به آجركاری ها، گچ بری ها و كاشی كاری ها، نقاشی ها و حكاكی ها، قالیبافی ها و سایر دستباف ها نمونه های بی نظیر هنرمندانه ای از خلاصه و ساده شدن شكل های طبیعی است كه دستمایه گرانبهایی برای طراحی نشانه و سایر آثار گرافیك معاصر محسوب می شود.