صورت نیلی زهرا

اگر وعده خوبان همه مانند آلودگی هوا بود، دنیا گلستان می شد، ولی حیف. به هر حال آلودگی هوا بالاخره آمد، با قدرت هم آمد. صبر نکرد آهسته و پیوسته خودش را در شهر حاکم کند، ناگهان غالب شد. شاخص آلودگی در کمتر از 24 ساعت، دوبرابر آلوده تر شد اما هیچ تمهید تازه ای برای هوای آلوده پیش بینی نشد و روز بعد هم هوا بدتر شد؛ در مرز هشدار اما اقبال با مسوولانی که کمیته اضطرار را تشکیل ندادند و مردمی بود که آلودگی هوا و آخر هفته و تعطیلات 4 روزه، با هم تلاقی کردند و اعلام شد انتظار می رود هوا کمی تمیز شود

اما چرا این همه آه و افسوس برای آلودگی هوا می خوریم؟ مگر آلودگی هوا با ما چه می کند؟ بسیار گفته شده که آلودگی هوا عاملی است بر افزایش سقط جنین و بیماری های مختلف و حتی تولد نوزادان کم وزن.

همچنین دکتر ایرج خسرونیا، رییس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران معتقد است هیچ عضوی از بدن وجود ندارد که قربانی آلودگی هوا نشود. به گفته او توصیه های تغذیه ای که برای پیشگیری از آسیب های آلودگی هوا می شود هم همیشگی نیست و یک روزی بی فایده می شود.

او همچنین می گوید دلیل اینکه اکنون تاثیرات مخرب آلودگی هوا در ایرانیان مشخص نیست، جوان بودن جمعیت و مقاومت بدنی آنهاست. وگرنه 10-15 سال دیگر بیماری های مختلف از جمله انواع سرطان به ایرانیان هجوم می آورد .

مقصر کیست؟ قبلا هم در این باره بسیار گفته شده است، شهرداری می گوید دولت و سازمان محیط زیست دولت هم می گوید شهرداری که حمل و نقل عمومی را گسترش نداده. کارشناسان محیط زیست اما می گویند ایراد از همه مسوولان است که در سال های گذشته بی توجه بوده اند. به گفته محمد درویش، کارشناس محیط زیست، شهروندان چاره‌ای جز استفاده از وسایل نقلیه شخصی ندارند. بهترین و پایدارترین کار گسترش سیستم حمل‌ونقل عمومی است.

حالا باید چه کنیم؟ دولت برنامه های زیادی دارد، از تولید بنزین متانولی که خودش داستانی است تا تولید بنزین یورو 4 که هر هفته خبری از افتتاح بخشی در پالایشگاه ها در این باره منتشر می شود.

اما هر چه که هست، آلودگی هوا، اکنون به دور باطلی بدل شده که هر روز بر می گردد و کسی برایش نمی تواند کاری کند، حداقل در کوتاه مدت. حتی چینی ها هم مستاصل شده اند